Natuur en biodiversiteit

Doelstelling

Bijdragen aan de doelstellingen van de Europese Unie voor de bescherming, het behoud en het herstel van het natuurlijke kapitaal van de Unie in haar mariene, zoetwater- en terrestrische ecosystemen, door resultaatgerichte uitvoering van de EU-natuur- en biodiversiteitswetgeving en de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030.

Interventiegebieden

Projecten moeten gericht zijn op wilde flora en fauna en natuurlijke of semi-natuurlijke habitats, en vallen onder ten minste één van de twee interventiegebieden:

1. "Ruimte voor Natuur" — gebiedsgerichte conserverings- of herstelmaatregelen. Typische projecten: het herstellen of verbeteren van natuurlijke of semi-natuurlijke habitats, het creëren of verbeteren van beschermde gebieden, het aanleggen van ecologische corridors en groene infrastructuur (inclusief voor het Trans-Europees Natuurnetwerk), het testen van nieuwe beheerbenaderingen voor locaties, of het aanpakken van drukfactoren die EU-beschermde habitats beïnvloeden, zowel binnen als buiten Natura 2000.
2. "Bescherming van onze soorten" — soortgerichte maatregelen anders dan gebiedsgerichte conservering. Dit varieert van zware infrastructurele werken tot het vergroten van het bewustzijn bij belanghebbenden, afhankelijk van het dreigingsprofiel van de beoogde soorten.

Prioritering op het eerste niveau geeft voorrang aan soorten en habitats die door het Orniscomité zijn opgenomen onder de Vogelrichtlijn, aan soorten en habitats met een ongunstige en achteruitgaande instandhoudingsstatus onder de Habitatrichtlijn (vooral U2-status), aan projecten die conflicten tussen mensen en grote roofdieren minimaliseren, en aan soorten in hogere uitstervingsrisicocategorieën buiten de EU-natuurwetgeving.

Wat dit betekent voor steden en regio’s

Het grootste indicatieve plafond per project in LIFE 2026 — projecten van €2 tot €13 miljoen over doorgaans 5–8 jaar. Voor steden en regio’s is dit de route om peri-urbane habitatrestauratie, stedelijke biodiversiteitscorridors, rivierbekken- en kustecosysteemwerkzaamheden, bestrijding van invasieve soorten over gemeentelijke gebieden, of soortbeschermingsprogramma’s gekoppeld aan lokale Natura 2000-gebieden te financieren. Publieke instanties, regionale autoriteiten en beheerders van beschermde gebieden kunnen zelfstandig of met partners leiding geven. De standaard EU-cofinanciering bedraagt 60%, maar projecten gericht op prioritaire habitats genoemd in de Habitatrichtlijn kunnen een hoger percentage krijgen (doorgaans tot 75%) — relevant voor aanpassingsprojecten van kustoverstromingsvlakten of veenlandherstel in veel regio’s.